Bezpieczny Bank nr 1 (82) 2021, s. 48-69
https://doi.org/10.26354/bb.2.1.82.2021

Aneta Hryckiewicz
ORCID: 0000-0002-2546-1829
ahryckiewicz@alk.edu.pl
profesor w Ekonomicznym Zakładzie Analiz Empirycznych na Akademii Leona Koźmińskiego

Projekcja skuteczności procesów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji banków w przypadku kryzysu bankowego
Assessing the Efficiency of Bank Resolutions in a Financial Crisis

Streszczenie
Kryzysy bankowe powodują znaczące zniszczenia w systemie finansowym, w przypadku, gdy nie są odpowiednio zarządzane. Przez wiele lat gwarancje państwa, jak również ogromna skala dokapitalizowania banków pozwoliły na szybkie przeciwdziałanie ich negatywnym skutkom w gospodarce. Ostatnie zmiany regulacyjne, takie jak Dyrektywa dot. naprawy i restrukturyzacji oraz uporządkowanej likwidacji instytucji kredytowych, dalej zwanych „bankami” (ang. Bank Recovery and Resolution Directive – BRRD) ma stworzyć mechanizmy interwencyjne umożliwiające restrukturyzację zagrożonych upadłością banków bez ingerencji państwa. Powstaje jednak pytanie, czy i w jakich okolicznościach dostępne metody okażą się skuteczne podczas zdarzeń kryzysowych, a w szczególności podczas zdarzeń systemowych. Celem naszego badania jest empiryczna analiza skuteczności określonych w dokumencie BRRD mechanizmów restrukturyzacyjnych na próbie 215 banków, które doświadczyły różnych działań interwencyjnych podczas 39 systemowych kryzysów bankowych w latach 1992–2017. Wyniki badania wskazują, że skuteczność mechanizmów zależy w dużej mierze od skali kryzysu i jego fazy. Podczas gdy sprzedaż zagrożonego upadłością banku przez instytucję nadzorczą jest skuteczna w początkowej fazie kryzysu, w trakcie zdarzeń systemowych nie przyczynia się do przywrócenia zaufania do rynku, co jest kluczowe w rozprzestrzenianiu się tego typu zjawisk. W czasie kryzysów systemowych jedynym skutecznym mechanizmem okazuje się dokapitalizowanie problematycznego banku wraz z przeprowadzeniem głębokiej restrukturyzacji w ramach Asset Management Vehicle („AMV”). W dalszej kolejności wyniki wskazują, że dokapitalizowanie powinno odbyć się przy mniejszościowym udziale państwa w akcjonariacie banku. Wyniki badania są znaczące dla organów regulacyjnych, które muszą dostosować swoje regulacje do dyrektywy, jak również opracować swoje własne plany dotyczące uporządkowanej restrukturyzacji sektora bankowego na wypadek kryzysów bankowych.

Słowa kluczowe kryzys systemowy, kryzys bankowy, nacjonalizacja, ratowanie banków, BRRD

Abstract
Financial crises cause a substantial destruction in the financial system if not timely and correctly managed. For many years government guarantees and banks’ recapitalizations have allowed to counteract the contagion effects of crises and to restore the confidence in the financial market. The recent regulatory changes, like the implementation of the Bank Recovery and Resolution Directive (BRRD) tries to eliminate the government’s role in managing a financial crisis. However, the question which arises is whether and under what circumstances available methods of resolution are effective during a systemic event. We test the effectiveness of main resolution mechanisms available in the regulatory document on the sample of 215 distressed banks, which were in need of an intervention during 39 systemic banking crises between 1990 and 2017. Our regression results document that the effectiveness of the resolution measures largely depends on the scale and phase of the financial crisis. While the government-assisted merger seems to be effective in the initial phase of crisis (or during less severe crises), during systemic banking crises it does not help to stop the contagion effects. In turn, we find that Asset Management Vehicle (AMV) with sufficient (generally induced by the government) recapitalization is the only effective measure to address banks’ distress, at the same time limiting the systemic effect of the crisis. Our further analysis documents that government should participate in the resolution process, however its role should be limited to minority stakes. In turn, the full bailouts do not appear out to be successful. We find that the regulatory framework is imperfect and the regulators should rethink the design of resolution measures for systemic crises.
Key words: systemic crisis, banking crises, bailout, resolution, BRRD
JEL: C68, G21, G28

Bibliografia
Abadie, A., 2005. Semiparametric difference-in-differences estimators. Review of Economic Studies, 72, S. 1 – 19
Berger, A., Roman, R., 2015. Did TARP Banks Get Competitive Advantages? Journal of Financial and Quantitative Analysis, 50, S. 1199-1236.
Bernanke, Ben S. 2008. “Reducing Systemic Risk”. Speech delivered at the Federal Reserve Bank of Kansas City’s Annual Economic Symposium, Jackson Hole, Wyoming, August 22nd.
Brei, M., Gambacorta, L ., Lucchetta, M., Parigi, B.M., 2020. Bad bank resolutions and bank lending. BIS Working Paper No. 837.
Brei, M., Schclarek, A. (2013). Public bank lending in times of crisis,” Journal of Financial Stability, Elsevier, vol. 9, S. 820-830.
Davydov, D., 2018. Does State Ownership of Banks Matter? Russian Evidence from the Financial Crisis, Journal of Emerging Market Finance, Vol. 17, 250–285.
Dinç, S., 2005.Politicians and banks: Political influences on government-owned banks in emerging markets. Journal of Financial Economics, 77, S. 453-479.
Elyasiani, E., Kalotychou, E., Staikouras, S.K., Zhao, G., 2015. Return and Volatility Spillover among Banks and Insurers: Evidence from Pre-Crisis and Crisis Periods. Journal of Financial Services Research, Vol. 48, S. 21–52.
Gandrud, C., and M. Hallerberg (2014). The Bad Banks in the EU: The Impact of Eurostat Rules. Bruegel Working Paper 15.
Homar, T., van Wijnbergen, S. J.G., 2017. Bank recapitalization and economic recovery after financial crises. Journal of Financial Intermediation, 32, S. 16-28.Hryckiewicz, A. (2021): „The government as lender of last resort and temporary owner” w: „Modern Guide to Financial Shock”, wyd. pod red. Prof. V. D’Apice and Prof. G. Ferri, Edward Elgar.
Hryckiewicz, Aneta, Kryg, N., Tsomocos, D. 2020. New bank resolution mechanisms: is it the end of the bailout era? Working Paper available at ssrn: https://papers.ssrn.com/sol3/papers.cfm?abstract_id=3639644
Hryckiewicz, Aneta. 2014. What Do We Know about the Impact of Government Interventions in the Banking Sector? An Assessment of Various Bailout Programs on Bank Behavior. Journal of Banking & Finance, 46, 246–65.
Jackowicz, K. & Kowalewski, O., Kozłowski, Ł., 2013. The influence of political factors on commercial banks in Central European countries. Journal of Financial Stability, 4, S. 759-777.
Kahan, M., Rock, E.R., 2011. When the Government Is the Controlling Shareholder, 89. Faculty Scholarship at Penn Law No 316.
Khwaja, A. I., Mian, A., 2005. Do lenders favor politically connected firms? Rent provision in an emerging financial market. The Quarterly Journal of Economics, S. 1371-1411.
Laeven, L., Valencia, F., 2018. Systemic Banking Crises Revisited. IMF Working Papers 18/206.
Landier, A.,Ueda, K., 2009. The Economics of Bank Restructuring: Understanding the Options. IMF Staff Position Note, SPN/09/12.
Morrison and Foerster, 2009. Good-bank-Bad-bank: A clean break and a fresh start. Attorney Advertisement, Morrison & Foerster LLP.
Philippon, T., Schnabl, P., 2013. Efficient Recapitalization, The Journal of Finance, 68, S. 1-42. Rosas, G. 2009.
Sapienza, P., 2004. The effects of government ownership on bank lending. Journal of Financial Economics, 72, pp. 357-384.
Sheng, A., 1996. Bank Restructuring: Lessons from the 1980s. World Bank, Washington, DC.
Wilson, L., Wu, Y.W., 2012. Escaping TARP. Journal of Financial Stability, 8, pp. 32–42.
Yueh-Ping (Alex) Yang, 2019. Government Ownership of Banks: A Curse or a Blessing for the United States? William and Mary Business Law Review, 10, pp. 667-735.

 

Raporty:

 

World Bank Group, 2017. Understanding Bank Recovery and Resolution in the EU: A Guidebook to the BRRD. Narodowy Bank Polski (NBP), 2015. Resolution czyli nowe podejście do banków zagrożonych upadłością.